dag 6 naar Potosi
12 mei, om 8.30 verzamelen om te vertrekken naar Potosi. We moeten eerst een stukje lopen met de koffers want de straat was afgesloten i.v.m. een processie die er langs zou komen. De bus was er keurig op tijd, eerst rijden we naar de grote begraafplaats van Sucre, de doden worden hier bovengronds begraven, in een mausoleum of in de muur. Er waren een paar behoorlijk grote mausoleums, hoe groter hoe meer geld de familie heeft. In de muur kunnen meerdere doden achter een deurtje begraven worden. De deur daar kan je doorheen kijken en open doen als je de sleutel hebt. Alle graven hebben iets erbij staan waar de dode van hield of van zijn beroep. We kwamen best rare dingen tegen zoals drank, flesje cola, autootjes maar ook een stuk taart. En natuurlijk overal bloemen.
Na een half uur reden we door naar la Glorieta Castle, een plaatje om te zien. Francisco is geboren als zoon van een mijn werker, hij is gaan studeren en word verliefd op Clothilde, zij is de dochter van een rijke mijnbouwer. Zij gaan wonen in Sucre en bouwen daar een prachtig huis. Omdat ze geen kinderen kunnen krijgen beginnen ze 2 weeshuizen, een voor jongens en een voor meisjes. Door dit goede werk wordt Francisco door Paus Leo de 13e tot prins verklaard en Clothilde tot prinses.
Later wordt hij diplomaat en reizen ze de wereld over, het kasteel bestaat uit allemaal delen met invloed uit de hele wereld. Het is een mooi geheel en goed bewaard gebleven.
Daarna begint de rit naar Potosi, we rijden door de bergen en genieten van het uitzicht. We stoppen tussendoor bij een brug uit 1890, de eerste brug in Bolivia en voor een plaspauze, er is weinig schaduw dus lunchen doen we in de bus, het is weer warm weer. We hebben nog een stop in een kleine plaats waar een markt is, toeristen komen hier zelden dus het is wederzijds mensen kijken. De mensen vinden het niet fijn om op de foto gezet te worden dus vooral overzichts fotos gemaakt. Dan rijden we door en zijn om 15.30 zijn we in Potosi en bij het hotel. We krijgen weer een kamer op 3 hoog. Dat is afzien want er is geen lift en we zitten op 3960 meter hoogte, we komen dus wat lucht te kort. Eenmaal boven is het eerst even rustig bijkomen, daarna even de tijd om te settelen en om te kleden. Om 18.30 verzamelen om bij Jorge te gaan eten. Dit is een mijner familie die groepen van Djoser ontvangt. Jorge is mijnwerker en is jaren geleden begonnen met rondleidingen in de mijn, dit gaan we morgen doen. De hele familie woont samen in het huis, een kamer is ontruimt zodat wij met bijna de hele groep er kunnen eten. Het eten is oke, het toetje zijn 2 taarten waarop al onze namen staan, we hebben 4 jarigen deze reis en zij krijgen alle 4 een kadootje van de familie. Dan brengt de bus ons weer terug naar het hotel. Allemaal weer lekker slapen, ben benieuwd want we slapen weer in een bed van 140. Morgen meer.
